Fotoğrafın bulunuşu tamamiyle tesadüflere dayanır. Bilimadamları çalışmaları sırasında buluşun bazı bölümlerini bularak, fotoğrafla ilgili önemli gelişmeler yapmışlardır. İlk kez güneş tutulmasını izlemek için X. yüzyılda, Arap bilimadamı İbni-l Heysem camera obscura adındaki karanlık kutuyu kullandı. Daha sonra ki yüzyıllarda 1420’li yıllarda Filippo Brunelleschi aynı yöntemden yola çıkarak bir karanlık oda içinde oluşan görüntünün çizimi ile perspektifi doğru olarak kullanma konusunda çalışmalar yapar.

Bu çalışmalardan elde edilen görüntülerin daha kaliteli olması için Girolama Cardano’nun önemli çalışmaları vardır. 1550 yılında camera obscura’nın önüne optik takmıştır. Hedefi dışbükey mercekle parlak ve net bir görüntü elde etmektir. Aynı sistemden yola çıkan Daniello Barbaro camero obscura’nın önüne ikinci bir dışbükey mercek takarak daha iyi görüntü elde etmiştir.

1604 yılına gelindiğinde Johannes Kepler fotoğraf makinalarında sık kullanılan aynadaki yansıma kuralını buldu. 17.yüzyılda camera obscura daha küçük bir hale gelir ve taşınabilme özelliği de kazanır. Taşınmasının yanında mercekler ile ekran arasına uzaklığı ayarlanabilir özelliği  getirilir ve böylece görüntünün odaklanması sağlanır.

1947 yılı önemli bir senedir. Çünkü Edwin Land, polaroid fotoğraf sistemini geliştirir. Bu sistemin özelliği çekimden kısa bir süre (1 dakika) sonra makinadan pozitif fotoğrafın alınmasıydı. Kodak tarafından geçildi. Seri üretim fotoğraf makinasının daha geniş kitlelere ulaşmasını sağladı.