Etiketler

, , , , , , , , , , ,

istanbul, gidenin dönemediği daha doğrusu bırakıp ta gelemediği şehir. her giden şikayet eder ama yine de vazgeçemez İstanbuldan. Sanırım asırlar boyunca topraklarından gelip geçen milletlerin bıraktığı  mistik hava ve tabiki denizi bağlıyor insanları kendini. o havadan kim solursa büyülenip kalıyor  ve her zorluğu göze alıyor “gülü seven dikenine katlanır” misali. Büyülenme konusunu bizzat  tecrübe etmiş biri olarak, şunu söyleyebilirm ki İstanbul  asil  ve tarih kokan bir şehir ve gerçekten dönmek istemiyorsunuz. Ruhunuzda bir şeyler, oraya ait olduğunuzu söylüyor sanki. Lakin  hala şunun kararını verebilmiş değilim:  İstanbulda yaşamak mı yoksa arada bir gidip görmek mi? çünkü İstanbul’un güzel tarafları olduğu kadar sizi iten yönleri de var. Ama her ne olursa olsun sanırım orada yaşayanlara tatlı geliyor. yani İstanbul, “aşk gibi sevda gibi huysuz ve tatlı kadın”dır diyebilirim vesselam:)

sabah sabah İstanbul’un aklıma gelmesinin ve bu yazıyı yazmamın nedeni, Sabah sabah bir sezen aksu şarkısı dinlememdir şekerler 🙂  Günaydın:D

Reklamlar