Bu hafta çok yorucu geçiyor maalesef, malum sınav haftası. Düşünme kapasitemi sıfıra ve ayaklarıma kara sular indiren bir yorgunluk, yatıyorum, uyuyorum ama nafile. Dinlenemiyorum. Bir an önce bu haftanın bitmesini diliyorum. Sınavda oturup soru çözmek daha iyi gerçekten. Saatlerin hiç bişey yapmadan geçmesi kadar insan beynini yoran bir durum yoktur kanımca. Ama maalesef bu böyle olmak zorunda. Bölümümüzde öğretim elemanı sayımızın en kısa zamanda artması için dua etmekten başka bir çaremiz yok. Yani anlayacağınız yorgunluğun bol, akademik çalışmanın sıfır olduğu bir hafta yaşıyoruz şu an. Tüm bunların etkisiyle sınav haftaları biraz gergin oluyorum sanırım:) Sanırım değil öyle:) Bu nedenle sınav haftasında öğrencilerimiz biraz farklı bir Seda Hoca görebilirler:) Sınav koşuşturmacası yetmiyormuş gibi bir de katılacağım kongrelerin prosedürleri için enstitü ile fakülte arasında mekik dokumak zorunda kaldım. Belge belge belge, ordan imza, burdan imza al bla bla… Nefesim kesildi resmen. Neyse sakin ol Seda haftaya herşey normale dönecek, modun değişecek bak hayat güzel, çiçekler açmış, kuşlar ötüyor, gök mavi, ağaçlar yeşil, zaman geçiyor, geçiyor, aman Allahım hayır finallere geldik:D Ben en iyisi fazla ileriyi düşünmeyeyim. Okuduğunuz üzre bugünüm böyle geçti, çok hareketli:D Şimdi burda önemli olan nokta şu ki Küçük Emrah edasıyla (:P) soruyorum şekerler, “Cumartesiyi göreaaabilecek miyiiiiii-i-i-i-z?”
Herkese iyi geceler, sana da dünya:)

dunya-ay